Steevast rond middernacht op het maandelijkse Kroeg van Klaas Open Podium hebben we het voorrecht te mogen genieten van een performance van het fenomeen Kale Bas. Beluister die Top 3, bekijk die foto's en video's en lees die verhalen! Als u het al niet was, dan wordt u vast en zeker nu direct onmiddellijk ook fan van Kale Bas.


Bekijk ook de pagina op Internet over zijn plaat op de site van Reinhard Zierke aan de Universiteit van Hamburg, gewijd aan wijlen Fairport Convention zangeres Sandy Denny. Dit naar aanleiding van Kale Bas' vertaling van een tekst van Sandy Denny (Who Knows Where the Time Goes - Wel waait woor de tied blieft).

Mededeling: de cd's kale bas zoekt haar en kale bas op de weg nor leek zijn tijdelijk niet leverbaar.

Daar staat tegenover dat Kale Bas zijn derde cd gemaakt heeft, met alweer de legendarische Lou Leeuw! Op zaterdag 11 april 2009 presenteerde hij de CD "De Sloot " in de Kroeg van Klaas. Het was heel gezellig en de CD is natuurlijk geweldig. Hij is te koop, bij Plato. U koopt hem, dat spreekt vanzelf.

Komende shows:

Elke eerste zaterdag van de maand om middernacht op het Kroeg van Klaas Open Podium

Regelmatig op het Open Podium van De Oude Remise te Nieuweschans.

Oook altijd in de Eerste Groninger Voorlees- en Vertelsalon, 't Oude Raedthuys Hoofdstraat 15 in Stedum.

Nieuwsarchief >>>>>

Kale Bas Top 3

3 - Trip deur Drenthe
2 - Oudemolen
1 - D'r is altied ain die het slechter het dan die.

Kale Bas Superposter

CROPREDY 2008

Woensdag. Het was even over half 8 toen ik met een volle tas en een volle rugzak naar het station liep voor deel 1 van mijn reis naar cropredy. De cowboyhoed op mijn hoofd vertelde dat ik een cowboy op weg naar de prairies van engeland was. De 7 uur 49 trein naar groningen ging vandaag niet, maar de volgende was de 7 uur 54 en dankzij deze verbinding kon ik met de 8 uur 4 verder naar amersfoort. Ik lag ruim een uur voor op mijn schema. Ik dacht regelmatig aan mijn optreden zaterdag in de kroeg van klaas en de ontvangst van mijn liedjes veel te kort (met foto),weg zunder end (met heracles autobus) en bycicle ride (met fietsbel). Dat was lachen. De verloren voetbalwedstrijd van fc hoornsegras zondag stemde me ook tevreden door de gescoorde doelpunten. En verliezen met 10-9 is bijna gelijk aan winnen. Overstappen in amersfoort, overstappen in utrecht, overstappen in rotterdam. Het had wel wat van een militaire oefening. Ik stapte in brussel in de tunneltrein en toen de trein in de tunnel verdween wist ik waar ik het allemaal voor deed. Ik stalde de boterhammen voor me op tafel. En de cola. En de perzikken. En de borrelnootjes. En ik zag hoe de medereizigers moesten lachen. Het was smikkelen en smullen in de tunnel. De trein stopte in sint pancras. Weer eens wat anders dan waterloo station. Ik kocht een dagkaart voor underground en bus en ging via liverpool street en holborn naar piccadilly circus. In de cd-winkel was het niet druk. Ik ging direkt naar de folk en de country. Jerry Jeff Walker was helemaal afwezig. Ik was wel wat teleurgesteld, maar begon weer opgewekt aan de aanbiedingen. Ik verliet de winkel uren later met de 4 jaargetijden van vivaldi voor 1 pond. Het was al donker toen ik in de bus naar victoria sprong. Bij green park station sprong ik er weer uit. Hier kon ik pinnen. Ik besloot de militaire oefening te beeindigen en naar paddington te gaan. Ik ging met de 20 uur 51 naar oxford. Op het bijna verlaten station van oxford zag ik nogmaals kans om te pinnen. Van perron 3 zou de laatste trein om 22 uur 56 naar banbury vertrekken. Mijn droom kwam uit. Ik stapte in banbury in de eerste de beste taxi naar cropredy. In het tuinhuisje stond een grote fles coca cola cherry te wachten.

Donderdag. Bij het ontbijt sprak ik met roger over university challenge, dads army en de vicar of dibley. Ik gespte de cowboyhoed op mijn hoofd en liep naar de brasenose waar ik op andy wachtte die een kaartje voor me had. Toen ik hem zag deden we direkt zaken en liepen richting red lion voor een lekker drankje in de hete middagzon. Ook griff was in de red lion. Op het gras om de kerk dronken andy en ik onze drankjes en kletsten over van alles en nog wat. Ik ging met hem mee naar veld 7a waar het boyes legioen kampeerde. Ze waren er allemaal, john, jane, steve, lee en lord en lady sinclair. Ik zong bycicle ride (met fietsbel) voor ze en vertrok voor het avondeten via de school lane. Toen ik op veld 6 arriveerde speelde de band the gathering. Hierin speelde ex fairport gitarist jerry donahue. Zijn dochter kristina zong. Er was ook iemand van lindisfarne bij want ze speelden lady eleanor en meet me on the corner. Op bas was niet rick kemp zag ik. Op bas speelde een thompson. Niet richard en niet danny. Het duurde even voor ik op de voornaam kwam. Maar toen ik dat wist was het alweer uren later. Het optreden van john tamms vond ik heel mooi. Hij zong oude favorieten van mij als lay me low en dont be an outlaw. Onder het afsluitende optreden van supergrass verliet ik de arena en dronk nog een glaasje in de tuin voor het slapen gaan.

Vrijdag. Na het ontbijt liep ik naar veld 7a, de cowboyhoed stevig op de kop. Iedereen was nog in diede slaap daar en daarom liet ik stilletjes de cd van cuby and the blizzards achter. Ik ontdekte dat ik langs het oxford canal naar de brug in cropredy kon lopen. Het pad was minder modderig en het was korter. Onderweg kocht ik in de sportkantine bij graham een paar flessen cola voor de hele dag. Ik was op tijd voor het gezellige optreden van de family mahone met dave pegg op bas. De drinkliedjes vielen goed bij het tolerante publiek. Pegg vormt ook de helft van het duo peggy en pj (wright) die na de familie veel nummers van hun bands in hun optreden stopte zoals little johnny england en flatback caper. Een gastoptreden van steve gibbons vergrootte het feestgehalte en ik zong no spitting on the bus lekker mee. Ik nam een pauze en kwam terug toen de band stackridge zijn laatste noten speelde. Het was tijd voor paul brady. De man die nummers schreef die groten als tina turner en eric clapton graag zongen. Ik vond zijn optreden erg goed, swingend en ingetogen tegelijk en de man was goed bij stem. Ik moest af en toe aan van morrison denken. Jawel. Het optreden van joe brown kende technische problemen, maar dave edmunds die een optreden in browns optreden deed had daar geen problemen mee. Hij speelde zijn hits I hear you knockin, queen of hearts, girls talk en de onvergetelijke I knew the bride when she used to rock and roll luid en duidelijk, maar het indrukwekkendst was zijn vertolking van de veertigste symfonie van mozart. Na edmunds kwam brown weer terug en ditmaal beter te verstaan met picture of you en sea of heartbreak dat met een hemels mooi koortje een hoogtepunt werd. De levellers maakten het feest vakkundig af zodat ik tevreden ging slapen in de cherry fields.

Zaterdag. Ik vroeg roger en gill bij het ontbijt of ze wel eens van nottamun town hadden gehoord. Dit was niet het geval zodat ik me onverrichterzake naar de car boot sale begaf bij de sportkantine. Tegen de tijd dat ik was uitgekeken begon het te regenen. Jammer voor al die kooplieden. Ik dronk een colaatje en liep naar veld 6. Mijn cowboyhoed bezorgde mij net als de voorgaande dagen een goede stemming. Ik was op tijd voor het optreden van richard digance en zong mee als hij erom vroeg. Op het moment dat het optreden van de lark rise band begon stond ik op de tweede rij. Bijna vooraan dus. De regen was van geen betekenis meer. Vanaf het eerste liedje the girl I left behind me dacht ik steeds dat ik naar het mooiste liedje van de wereld luisterde. Dat gold voor till the time we meet again, voor the battle of the somme, voor the postmans knock en voor dare to be a daniel. Oud fairport bassist ashley hutchings leidde de band door een geweldig optreden. Op concertina schitterde de bekende simon care, op gitaar speelde de onbekende mark hutchinson, de bekende zangeres judy dunlop liet meerdere keren horen dat ze kon zingen als de beste en de prachtige violiste ruth angell speelde de sterren van de hemel. Maar het was ex little johnny england gitarist guy fletcher die met goed gekozen accenten op de drums een ongekend effekt meegaf aan de mooiste liedjes van de wereld. Toen vooraan iemand zijn plek verliet schoof ik een rij op en stond helemaal vooraan. Op de eerste rij. Ik genoot. De schitterende harmoniezang gaf me rillingen. Wat een optreden. Hierna nam ik een korte pauze in de tent op veld 7 met een flesje cola. Het was wel uitkijken op de paden. Ik werd herhaaldelijk gewaarschuwd voor gladheid. Ik zat nog maar net of een windvlaag blies met grote kracht de tent naar het weiland ernaast. Verbijsterd bleven de gasten zitten. En ik het langst, want regenen deed het toch niet. Tegen het eind van het optreden van de muffin men was ik terug voor een indiase maaltijd. Plotseling dook stewart op uit het niets. Hij had van griff gehoord dat ik er ook was. Toen de zangeres julie fowlis aan haar optreden begon stond ik weer dicht bij het podium. Prachtige stem en prachtige muziek. Hierna nam ik weer een pauze want ik ging ervan uit dat ik de rest van de avond zou staan bij het optreden van fairport convention. Het optreden van midge ure was voorbij toen ik weer bij het podium stond. Fairport deed eerst een aantal recente nummers als keep on turning the Wheel, maar ook walk awhile en doctor of physic en drie nummers van babbacombe lee, te weten john lee, breakfast in mayfair en hanging song, welke ik met veel instemming begroette. Toch weer es luisteren naar die cd. De eerste verrassing was het gastoptreden van midge ure. Violist ric sanders deelde heel grappig mee dat hij nu een folkrocker was geworden en niet meer terug kon. Toen was de tijd aangebroken voor fairport om een blik zangeressen open te trekken. Als eerste kwam vikki clayton het podium op om fotheringay te zingen met de band. De 2 violen van sanders en leslie speelden de gitaarmelodieën bekend van de plaat en simon nicol zong de achtergrondpartij van ian matthews. Ik kreeg koude rillingen van deze wonderschone vertolking van dit sandy denny liedje. Toen kwam julie fowlis weer op het podium om met de band farewell farewell, een liedje van richard thompson, op de lp gezongen door sandy denny te zingen. De rillingen werden trillingen. Het werd steeds mooier. Hierna kwam kelly while het podium op om john the gun met fairport convention te zingen. Ik stond op de grond te schudden als een aardbeving. De power van het geluid leek wel een tornado. Ik zong het refrein mee. Put aweay your guns and steel. Tot dusver het hoogtepunt. Kellies moeder chris zong na dit hoogtepunt met de band who knows where the time goes. Tranen stroomden over mijn wangen. Wat was dit mooi. En het was nog niet voorbij. Het mooiste kwam nog. De dochter van jerry donahue kristina verscheen. Zij had al met de band gathering opgetreden. En dave pegg kondigde een zanger aan. Zijn naam veroorzaakte een gejuich dat als een rollende donder over het veld trok. Robert Plant. ROBERT PLANT. Met kristina zong hij the battle of evermore. Dit was de top. Hier kon niets tegenop. Plant bleef alleen op het podium achter en vertelde hoe de samenwerking met sandy denny was geweest. Hierna klonk sandy's stem over het veld in the quiet joys of brotherhood. Haar foto's verschenen op het grote scherm. Dat was een indrukwekkend moment. Fairport deed nog wat toegiften waaronder mock morris en the hiring fair en besloot de geweldige avond en het geweldige festival met meet on the ledge. Ik liep in trans terug naar cherry fields. Op de brug over de rivier zong ik ter ere van het festival mijn hit bycicle ride. De voorbijgangers konden het wel waarderen. Geen thompson, geen swarbrick, geen matthews. Maar toch een topfestival. Ik zat nog lang na te genieten in de stilte van cherry fields met de coca cola cherry.

Zondag. Na het ontbijt met roger en gill ging ik naar de speciale fairport dienst in de oude kerk. Ik deed de cowboyhoed af. Maar zodra ik weer buiten stond zette ik hem weer op. Ik bracht de middag door in de wind en de zon met het lezen van verhalen over eric andersen en paul barrere. De spar bij de brug was gelukkig open dus ik had geen colagebrek. De tijd vloog om en voordat ik het wist zat ik in de brasenose voor het begin van weer een quiz. Ik noemde mijn team de drowning dutchman. Gelukkig kwam ook mickie nog opdagen zodat ik uiteindelijk dankzij hem met 23 punten naar huis ging in plaats van de 3 die ik op eigen kracht wist. Ik wist wat de hoofdstad was van zweden,wie de naam van vliegveld strawberry fields had bedacht en wat de eilandengroep bij taiwan was. Ook wist ik wie een hit had met piu jesu, maar dit was off the record. Het zingen met een groep zweden in vem kan segla far utan vind zal ik nooit vergeten en dankzij hen en de groep nieuwzeelanders was het een onvergetelijke laatste avond.

Maandag. Na het ontbijt bracht roger me naar banbury. Ik reisde met de 8 uur 55 naar oxford en met de 9 uur 21 naar paddington. Ik was nu een cowboy op weg naar de prairie op de veluwe. Na een korte pauze trok ik verder naar sint pancras en vond zonder problemen een plek in de tunneltrein. Die vertrok om 12 uur 57 naar brussel. Ik sloeg de maaltijd in de tunnel over. Ik ging met de 17 uur 15 naar Rotterdam en met de 19 uur 17 naar utrecht. In de 25 minuten voor de volgende trein at ik een bamiblok. daarna stapte ik in de stoptrein naar zwolle. De gedachte dat de reis nog niet was afgelopen stemde me vrolijk. In nunspeet stapte ik uit en liep naar hotel de dennenhoeve. Ik kreeg kamer 51 en sliep binnen 10 minuten.

Dinsdag. Ik pakte bij het ontbijt wat ik krijgen kon want ik ging een lange fietstocht maken. Wit brood, bruin brood, krentebrood, rozijnebrood, suikerbrood, ham, kaas en een ei, want een ei hoort erbij. Ik kreeg fiets 797 en was weg. Naar leuvenum. De wind waaide afwisselend met kracht 4 en 5 door de boomtoppen. Er viel wat zachte regen, maar zachte regen houdt mij niet tegen. Leuvenum was volgens mij een dorp dat uit de tijd van asterix en obelix stamde. Ik keek goed om me heen want stel je voor dat ik werd overvallen door struikrovers. Ik speelde de rol van de bard en zong mijn hit bycicle ride. Het leuvenumse bos was heerlijk. De eerste wilde dieren die ik tegenkwam was een groep vlaamse gaaien die voor mij boven de bomen opsteeg. Ik fietste langs de elspeter heide en pauzeerde op een schitterend boven de weg gelegen piknikbankje. Nadat ik de heide achter me had gelaten kwam ik later in hulshorst. De zon liet zich zelden zien, maar de wind week niet van mijn zij. Het gebrek aan winkels brak me op en de dorst dreef me terug naar nunspeet. Een echte cowboystad met een lange winkelstraat in het midden met winkels en salloons. Aan het begin was een albert hein. Ik kocht een fles coca cola cherry en begon aan de tweede fietstocht die wel voor het diner in het hotel moest eindigen. Ik piknikte bij de zandenplas met 3 kraaien die mijn borrelnootjes wel lustten. Na de piknik fietste ik verder naar vierhouten. De weg die nog binnen het zicht van de grote weg over de A28 over de A28 ging was een erg mooie. Dit kwam denk ik vooral door het gebrek aan verkeer waardoor ik het gevoel had dat ik de enige fietser op de wereld was. De wind die de toppen van de bomen heen en weer zwiepte maakte de coca cola cherry pauze op de open piknikplek in het bos tot een bijzondere. Ik zag in een uur 2 auto's en 3 fietsers die voorbijkomen. Ik was ruim op tijd terug voor het diner. Ik vroeg aan de balie of ik ook woensdag kon fietsen en dit was tot mijn grote vreugde nog onderdeel van de deal. Champignonnesoep, rode kool, rijst, salade, kalkoenfilet en ijs na. Jummie. Dat was wel smikkelen en smullen daar. Toen was ik moe en ging naar kamer 51 om te slapen.

Woensdag. Ik ontbeet wederom met allerlei soorten brood en een ei, want een ei hoort erbij en ik vertrok snel op de 797 om mijn doel te halen, de cowboyhoed stevig op de kop. Eerst wisselde ik de lege fles bij albert hein in voor een volle en toen ging ik op weg naar epe. Die 15 kilometer waren voor mij en de wind die afwisselend met windkracht 4 en 5 een lekker melodietje meeblies hield me niet tegen. Regen viel er niet en de zon liet zich ook niet zien. Een helikopter van de landmacht was boven me bezig met een oefening. Net als ik. De weg ging langs een soort snelweg, maar toen een paddestoel me de keus gaf tussen 8 kilometer naar epe of 8,4 koos ik voor de langste weg door het bos. De wind leek alleen hard te waaien in de toppen van de bomen. Af en toe kletterde er een tak achter me op het fietspad. Na een prachtig bospad met een heerlijke coca cola cherry onderbreking kwam ik zonder paddestoel-waarschuwing in emst. Toen was de legerhelikopter verdwenen. De wind niet. Die raasde rustig door afwisselend met kracht 4 en 5. Om half 11 was ik in epe. Tijd zat om Apeldoorn te halen. Op mijn gevoel koos ik op de rand van epe een afslag naar rechts en na een kilometer ofzo fietste ik in enen op de langeweg. De langeweg die inderdaad een lange weg is. Toen de langeweg een bocht naar rechts nam ging ik naar links. Verder naar apeldoorn. Er kwamen onderweg prachtige asfaltwegen door even prachtige bossen. Ik reed zonder te stoppen door het dorp gortel. De paddestoelen wezen me geregeld op vaassen, maar ik wilde niet naar vaassen, maar naar apeldoorn. Ik genoot van de weg door de bossen. Tot ik plotseling kasteel cannenburg zag staan op een paddestoel. Het was minder dan een kilometer en ik was er in no time. Ik zag het kasteel en herinnerde me het schoolreisje in de jaren zestig. Misschien was het 1967. Ik was ook in enen in vaassen. Een echte cowboystad vaassen, net als nunspeet met een lange straat door het midden met saloons en winkels. De straat leidde ook naar apeldoorn zei een paddestoel aan de kant. Ik kocht een paar kaartjes om naar engeland te sturen en reed door tot ik weer op een fietspad langs een snelweg naar Apeldoorn reed. Ik was er om een uur of 1 en was zo tevreden dat ik een terrasje zocht en een dik verdiende cola bestelde. Na een half uurtje ging ik op zoek naar de weg naar nunspeet. Op het eerste bord zag ik harderwijk. Dat leek me een goede trap in de goede richting. De weg voerde langs paleis het loo. De wind blies nog steeds gezellig een nootje mee op mijn weg en sommige fietsers vonden het nodig een regenjas aan te trekken. Mijn oordeel was dat het geen regen van betekenis was en ging door en kreeg gelijk. Ik ging rechts waar een paddestoel elspeet vermeldde en reed over de bijzonderste weg van mijn fietscarriere. Geen keien en ook geen asfalt. Het leek wel een oud romeinse weg voor huifkarren. De afdalingen waren fenomenaal. Ik ging hard, HARD. Op een moment wilde ik van het uitzicht genieten tijdens een monsterafdaling toen mijn voorwiel een dikkere kei raakte. Ik corrigeerde mijn stuur op tijd. Als ik niet kon fietsen had ik zeker een ongeluk gehad. Ik kwam in elspeet en at daar appelgebak met chocolademelk. Dat had ik wel verdiend nu ik alle doelen had gehaald. De laatste etappe naar het hotel was een fluitje van een cent. De enige wilde dieren die ik had gezien waren vlaamse gaaien en kraaien. Ik pakte mijn rugzak, nam afscheid en at een afscheidsmaal bij het station. Ik vond dat ik met de fietstocht wel een olympische en gouden medaille had verdiend. Ik kocht een kaartje voor de trein die aansluitend voor me stopte. Het was de 17 uur 48 naar zwolle. In zwolle nam ik de dubbeldekker van 18 uur 17 en in groningen de 19 uur 29 naar groningen noord. Moe maar voldaan ging ik slapen.

CROPREDY 2007

Woensdag. Ik zat om half 9 in de trein. In rotterdam zong ik ondergoande zunne. Ik lag twee uur voor op schema. In brussel zong ik de weg nor leek. In de tunnel werd de inwendige kale bas verzorgd met een ah lunch pakket. In londen zong ik oosterpaakstodion daar waar het geld al klaar lag in de underground. In banbury zong ik haide dag en ik zing (in de kroeg van kloas) terwijl de langste goederentrein voorbijscheurde die ik ooit zag. In cropredy zong ik I feel like singing tonight bij een lekker glas ccc in de hut in de tuin van oom roger en tante gill.

Donderdag. Het optreden van wishbone ash beviel erg goed tegen mijn verwachting. De melodieuze rock swingde lekker en het geluid was achteraan even goed als vooraan. Dat is bijzonder in de open lucht. Seth Lakeman kreeg heel veel respons van het cropredy publiek. Hij gaf wel 4 toegiften. Wat de inwendige kale bas betreft kan ik u meedelen dat ik me liet verleiden tot de aanschaf van een bord met thaise kip en bami. Jools Holland verraste me later ook met de zangeressen Ruby Turner en Lulu. Ruby bezorgde me rillingen met de gospel peace in the valley. Lulu is nog immer enorm populair, want ze bracht alle 20.000 mensen in beweging. Jools kwam 2 keer terug voor toegiften. In de hut in de tuin dronk ik nog een glas ccc op de mooie dag.

Vrijdag. Het trio mad agnes uit de usa verbaasde me met prachtige middeleeuwse zang vermengd met ijzersterke amerikaanse humor. Viva Santana beviel me ook goed omdat ik veel nummers kende en het geluid vooraan even goed was als achteraan. Ik zag de cropredy cowpat surfers in het publiek en gaf hen de kale bas cd. Fairport Convention speelde haar klassieke bekroonde album liege and lief in de originele bezetting met hutchings, thompson, swarbrick, nicol, mattacks en zangeres chris while voor de in 1978 gestorven sandy denny. Binnenkort op de bbc radio. Het optreden van de richard thompson band was de slagroom op de taart. In de hut in de tuin besefte ik dat het festival nog maar 1 dag duurde bij een lekker glas ccc.

Zaterdag. Op de rommelmarkt vond ik een witte cd van moby grape. Ik nam ook candy dulfer, leo sayer, mary o hara en de bee gees mee. De bucket boys met de fameuze gitarist tim renwick (pink floyd) speelden geweldige cowboyliedjes van johnny cash en waylon jennings. Ik zong natuurlijk mee met jippiejajee, jippiejajoho. Iain Matthews zong weer de sterren van de hemel met zijn prachtige stem. Het optreden van de strawbs was geweldig. Veel synthesizers, maar prachtige liedjes. En het hoogtepunt was natuurlijk burning for me van mijn favoriete cd. Het optreden van fairport convention sloot het cropredy festival af. Ze vierden hun 40 jarig bestaan op grootse wijze. Met time will show the wiser, who knows where the time goes, si tu dois partir, walk awhile, doctor of physic, flatback caper, sloth, polly on the shore, the hexamshire lass, fiddlestix, down in the flood, rising for the moon, one more chance, john barleycorn, red and gold, jewel in the crown en nog veel meer nummers. Iedereen zong op het eind weer mee in meet on the ledge. Op weg naar de hut in de tuin kwam ik nog een cowpat surfer tegen. Ik ben nog meegegaan naar veld 4 waar we tot diep in de nacht hebben gezongen.

Zondag. Ik ben naar de speciale fairport kerkdienst geweest in sint mary's church en ik kon alle liedjes meezingen. Op veld 4 heb ik afscheid genomen van de cowpat surfers. John had de cd al gehoord en gaf een dikke 7. Bij de cricketwedstrijd zag ik rob braviner, paul smith, richard thompson, dave pegg, dave mattacks, ric sanders en chris leslie. Ik speelde natuurlijk de quiz in de brasenose en werd eervol laatste met 26 uit 40. in de hut in de tuin dronk ik de fles ccc helemaal leeg voor ik ging slapen.

Maandag. Oom roger bracht me na het ontbijt naar het station in banbury. In londen reisde ik naar waterloo station. Eigenlijk wilde ik doorreizen naar drenthe om daar nog 2 dagen na te genieten. Van spontane verandering bij reizigers hadden ze bij eurostar geen kaas gegeten en daarom ging ik in een parkje in de buurt zitten overdenken wat me te doen stond. Her en der zaten mensen in de zon. Links van me kwamen 2 donkere jongens staan. Van achter kwam een slordig geklede dame die direct op hen begon te schelden dat ze naar hun land terug moesten. Zij kwam uit manchester en hoorde hier. Ik stond bijna te huilen. Terwijl de jongens wegliepen riep ik haar toe: go away bloody animal. Na 10 minuten kwamen de jongens terug. Met 10 politieagenten. Hahaha. Ik salueerde en vertrok. Ik ging op zoek naar een hotelletje. Ik kocht een dagkaart en kon in ieder geval tot 5 uur smorgens met het openbaar vervoer reizen. De inwendige kale bas kwam aan zijn trekken in macdonalds en bij lilly tegenover gloucester road waar ik veel groente bij het broodje kaas kreeg. Na ontelbare busreizen stapte ik om 10 uur bij het cromwell hotel op cromwell road binnen waar ik op kamer 409 op bed instortte.

Dinsdag. Het cromwell ontbijt bestond uit toost, thee, cornflakes, melk en sinasappelsap. Dat ging er lekker in. Ik kocht weer een dagkaart voor bus en metro en vertrok van het dichtbij gelegen gloucester road station. Virgin op picadilly circus was als een museum. Gratis toegang. Uren heb ik alle cd's bekeken. Als ik nog iets uit londen mee zou nemen was het richard en linda thompson live in 1975. Ik zag bij een kleine hmv dat de cd daar goedkoper was. Ik verzorgde de inwendige kale bas bij macdonalds en reisde verder. Het vakje richard en linda thompson bij de grote hmv was leeg. Ik schrok. Uitverkocht? Ik vroeg een jongen die via zijn computer zag dat er nog 6 in de winkel moesten staan. Wij zoeken. Hij vond ze en ik bleef nog even kijken. Ik liet poco en matthews southern comfort liggen en nam richard en linda thompson mee. Op kamer 409 was een james bond film op tv. Die another day. Goed idée!

Woensdag. Nog een lekker ontbijt op zijn cromwells. Ik checkte uit en kocht weer een dagkaart op gloucester road. Tijd zat. Ik ging helemaal rond met de metro. Naar paddington en liverpool street. Naar tower hill en embankment. En kwam weer uit bij Gloucester road. Hierna ging ik naar waterloo station. Ik had nog een uur. Toen de trein in de tunnel reed at ik de waterloo baguette met kaas en tomaat. In brussel stapte ik in een te vroege trein. In rotterdam lag ik een uur voor op schema. Ik ging via den haag naar amersfoort. In de trein naar groningen gebruikte ik nog een ah maaltijd. Ik was om half 11 thuis en zette direct richard en linda thompson op. Now be thankful.

maart 2007

kale bas op de weg nor leek

Ik was om 12 uur met cc over de peizerweg vertrokken op de fiets naar het leekdistrict, peizermade, roderwolde, sandebuur, jeweetwel. Peizermade ligt vlakbij de stad en ook al in het leekdistrict en even verderop, waar het fietspad van de weg wegloopt staat een heel mooi gemeentebankje. Daar deelde ik blikjes coca cola light en sultana met bosvruchten uit en spraken cc en ik over de avond ervoor in de kroeg van klaas toen lilly of the west, die leuke bluegrassgroep uit bulgarije er speelde. cc kon niet zeggen waarom hij er niet was. De benzinepomp was tot onze verrassing open deze eerste pinksterdag en we kochten er nog wat extra drinken. Op de brug over het peizerdiep zagen we de haas bugs funny die ons tegemoet kwam huppelen. Hij koos in plaats van ons hazepad toch voor een weiland met koeien en zat vol levensvreugde achter ze aan. Dat was lachen. cc en ik reden als desperado's door roderwolde en zagen veel mooie vrouwen op de fiets op deze uiterst zonnige zondagmiddag. Op de bekende wieltoren zat een ooievaar. We groetten iedereen beleefd met goedenavond en sloegen na het molendorpje de weg in naar sandebuur waar we op het fietspad een topontmoeting hadden met de 75-jarige rein uit leutingewolde die ons alles over leutingewolde vertelde. Rein legde ons uit hoe we bij het leekstermeer kwamen. cc wilde een bootje huren en varen over de baren. Maar we hadden geen geld, dus moesten we eerst naar leek om te pinnen. En toen was het idee om te varen al lang achter de horizon verdwenen. We meden de kermis en gingen een snackbar binnen. We bestelden patat en ik stelde cc voor een kwis te spelen. We bedachten allebei 10 songtitels en dan moest de ander raden wie het had gezongen. De titels waren: excerpt from a teenage opera-picture this-islands in the stream-lost wombat in mecca-so you want to be a rock and roll star-blue and grey-say a little prayer-pressed rat and warthog-save the last dance for me-everybody's next one-one way wind-pony boy-ice cream man-ballad of curtis low-a friend of mine-gimme two steps-mystic eyes-fashion-son of a rotten gambler-fugitive. De eindstand was 6-4. Ik had gewonnen en het snackbarverblijf was hiermee uitgelopen tot ver na vieren. We discussieerden over de tijd en verdergaan of teruggaan en fietsten later verder in de richting van norg. Op een kruising van het fietspad met een kleine autoweg troffen we twee rodenaren, een topontmoeting. cc vertelde zijn verhaal en kale bas zong de reengdans. Er kwam vijf keer een kleine jongen op een scooter voorbij scheuren over het fietspad. De vijfde keer had ie een meisje achterop en reed hij de kleine autoweg op om nooit meer terug te keren. We moesten er erg om lachen. De twee rodenaren vertelden over een prachtig fietspad van roderesch naar lieveren. Ik zei tegen cc dat je via lieveren om peize heen naar de stad terug kon. De twee rodenaren bevestigden dit. We namen afscheid en kwamen even later in roderesch en zoals zij hadden gezegd was het fietspad naar lieveren wondermooi. We groetten iedereen met een welgemeend goedenavond en dat had vooral bij kinderen veel succes. We hoorden ze achter onze rug goedenavond terugroepen. Bij de brug over het lieversediepje stond een gemeentebankje waar we voor de laatste keer stopten. De ooievaar van roderwolde was in het weiland ernaast op zoek naar kikkers en liep rustig rond terwijl wij zongen dat de uil in de olmen zat! Op de volgende kruising kwamen we lerares annabelle uit birmingham tegen met haar zoontje. Ik fietste met het zoontje voorop en zong de canon there was a young woman in rye-who ate too many apples and died-the apples fermented inside the lamented-and made cider inside her inside. We mochten niet verder mee dan lieveren. We aten in lieveren appelgebak op een terras met een poes, die op ons gemekker afkwam en gezellig bij ons bleef rondhangen. We fietsten door bunne naar eelde en we waren voor negen uur weer in groningen.

kale bas op de weg nor leek 2

Ik wilde alleen maar naar hoogkerk op zondagmiddag 29 april. De zon scheen nog steeds en de lucht was nog steeds blauw. Ik voelde me goed en mijn fiets voelde zich ook goed. Hahaha. Het kon niet misgaan vandaag. Het hoendiep stonk niet. Integendeel. Het rook lekker. Over de brug over het aduarderdiepje sloeg ik rechtsaf. De weg naar den horn. Die slingerde heerlijk door de weilanden. Ik zag de trein van leeuwarden naar groningen voorbij komen. In de sloten heerste diepe rust. De kikkers hielden siësta en de reigers stonden te wachten tot die siësta voorbij was. Ik keek in een sloot of er iets bijzonders te zien was . Toen gebeurde het. Terwijl ik verder fietste kreeg ik een idee. Een leuk idee. Een protestlied tegen glazen bollen en het heette de sloot. Ik zong het eerst wat voor me uit met losse woorden die ik later zou kunnen vervangen. Ik was op weg nor grode stad, op fiets in mooie weeheer. Ik haar gain last van mien zoadel had, ik ging weer as een speeheer. Opains zag ik een braide sloot, wel doezend meter lang. Ik keek erin, mien oong wern groot. Ik zag een toukomst met veul gezang. Ik was overdonderd door deze gebeurtenis. Ik had me wel eens wanhopig afgevraagd of ik nog nieuwe liedjes zou maken. De laatste was in november. En nu was het ineens zover. Ik fietste den horn binnen. Kinderen vroegen of ik een echte kouboy was. Hahaha. Ik stopte bij het terras om de woorden van de sloot op te schrijven en toen ik dat had gedaan reed ik zingend verder naar enumatil. De tocht werd met het zingen nog zonniger en voordat ik het wist stond ik in enumatil. Nu moest ik de weg naar leek vinden. Een bord zei dat er een doodlopende weg was die niet doodliep voor fietsers. Hahaha. Navraag leerde dat die weg ook naar leek ging. Ik koos dat fietspad en was benieuwd waar het toe zou leiden. Op het eind stond ik oog in oog met de A7. Hahaha. Ik moest even terug naar het viaduct. Daar had ik een indrukwekkend uitzicht over het leekstermeer. Grijnzend stond ik boven het onder mij razende verkeer. Wat een haast, dacht ik. Door de wind en de zwaartekracht liet ik me meevoeren naar lettelbert dat aan de andere kant van het viaduct lag. Zodoende kwam ik op dezelfde weg als een week eerder zag ik. Ik pauzeerde weer tussen de 3 geknotte wilgen. Ik at banaan en sinasappel en dacht aan de bluesnacht waar ik om 3 uur de band ollabelle had gezien. Zij deden een schitterend vierstemmig nummer van de grateful dead. Ik keek tevreden naar de fietsers die voorbij reden. Een van die fietsers was juf maria van de boerhaaveschool. Ze kwam even bij me zitten en vertelde dat we hadden gekookt op het schiermonnikoog schoolreisje. Daar had de latere fc groningen voetballer zimmerman indruk gemaakt door een konijntje te vangen. Wat een tijd. Toen ze weer weg was las ik nog een carmiggeltverhaaltje en reed verder naar leek. Paniek brak uit toen ik niet meer op de melodie van de sloot kon komen. Ik besloot niet in leek te stoppen, maar door te rijden naar roden via nietap. Zodoende zag ik een hele mooie vrouw in haar tuin in de zon liggen. Ik ben wel 5 keer door haar straat gereden. In het bos ging ik weer op zoek naar de melodie van de sloot. Daar vond ik de melodie terug. Vrolijk zingend vervolgde ik mijn weg naar snackbar de berk en bestelde patat, gehaktbal en milkshake. Smikkelen en smullen. Hatsekidee. Ik bedacht weer 10 songtitels. Tell me why. Southern man. Only love can break your heart. Till the morning comes. Oh lonesome me. Birds. I believe in you. When you dance I can really love. Cripple creek ferry. After the goldrush. Zo. Raden maar weer. Hahaha. Het was bijna 6 uur toen ik uit roden vertrok en ik vroeg me af wie kampioen van nederland was geworden, psv, ajax of az. Ik fietste over dezelfde mooie weg naar peize als een week eerder, maar sloeg het stadspark over en ging na de peizerwegtunnel via de johan van zwedenlaan naar het cafe waar ik zag dat psv met 1 doelpunt voor ajax kampioen was geworden. Hahaha.

KWIS!
Kale bas bestelde een sinas en een satehburger omdat hij op de klok op de toren had gezien dat het half vijf was. Etenstijd. Kale bas bedacht 10 nederlandstalige songtitels:
als de rook om je hoofd is verdwenen
opzij opzij opzij
ik voel me zo verdomd alleen
ik ben gerrit
waar moet dat heen
de wilde boerendochter
de tamme boerenzoon
iedereen is van de wereld
dans je de hele nacht met mij
pappie loop toch niet zo snel
Zo
Raden maar
Wie zongen ze?
Voor degene met de meeste goede oplossingen is er een leuke KB prijs

Kerstverhaal 2006

Ik zat in de eerste bus na negen uur. Dat was een wonder. Het plan om in emmen een fiets te huren begon dus toch. Bij het station bleek dat ik de borg niet geheel kon betalen en daarom bezocht ik de geadviseerde super de boer waar ik extra geld kon pinnen bovenop mijn coca cola cherry. Zo kreeg ik dus toch een fiets mee. Het was weliswaar een moeilijk trappende damesfiets, maar ik kwam wel vooruit. Ik reed langs het spoor naar het noorden en koos op het bord bij de spoorovergang odoorn als bestemming. Ik kwam gelijk door het prachtige valtherbos waar ik mijn nieuwe nummer ondergoande zunne inzette: het is 5 uur zundagmiddag, de wind waait deur stadspaak, de zunne schient nog eem, over horizon bie hoogkaak, ik wait nait of ik noar huus goa, want tis hier mooier dan bie emmerhout, denk ik op mien blauwe fietse, ondergoande zunne tegemout. Het is half 6 zundagmiddag, de wind waait stevig um mie tou, de zunne kleurt de lucht rood, en eem loater gruin, geel en blauw, ik denk dor terug an vrouger, aan aly, lineke en jannie vant woud, op mien mooie blauwe fietse, ondergoande zunne tegemout. Het is 6 uur zundagmiddag, de wind waait as novemberstorm, de zunne is uut lucht vot en de weg is duuster van vorm, het is mooi west dizze zundag, of het nou fout is of nou goud, ik rie noar huus tou op mien fietse, ondergoande zunne tegemout. De melodie kreeg een steed vastere vorm in mijn hoofd en tevreden naderde ik odoorn. De afslag naar odoornerveen trok mij van de weg naar odoorn omdat er een heerlijk kanaaltje langsliep dat mij aan het oranjekanaal deed denken. Het was lekker zingen op dat weggetje en ik groette opgewekt een vrouw die in de tuin werkte. Het kanaal vermengde zich verderop met het oranjekanaal. De wind begon aan te wakkeren en de regen werd meer dan mot. Ik overwoog even om terug te gaan naar emmen, naar de warme snert van de hema, maar omdat ik om half elf was vertrokken, kon het nog niet laat zijn, bedacht ik en na drie slokken coca cola cherry vervolgde ik mijn weg langs het oranjekanaal naar schoonoord zingend dat het zundagmiddag 5 uur was. Het liedje gaf kracht constateerde ik toen ik schoonoord binnen fietste. Ik had duidelijk goeie benen vandaag. Het was 30 jaar geleden dat ik hier mijn eerste liedje maakte. Dat ik schoonoord had gehaald op de fiets stemde me zeer tevreden. Bij de brug sloeg ik linksaf naar de riegheide. Nergens zag ik een klok, zelfs niet bij de benzinepomp. Ik maakte me een paar zorgen, want de fiets moest voor half 6 terug zijn op het station van emmen. Bij de riegheide keek ik even naar het bos achter de kampeerboerderij en zag in gedachten die 2 meiden uit 4c, terwijl ik de stem van john fogerty hoorde: I've seen the bad moon risin. Ik dronk 3 slokken coca cola cherry op hen en reed verder naar de kibbelkoele. Het was natuurlijk te koud om te zwemmen in december, maar ik dronk wel weer een paar slokken coca cola cherry op die prachtige schooltijd lang, lang geleden. In noordsleen ging ik het cafe binnen waar ik vorig jaar oudjaarsdag had gezeten. Ik dacht net als toen aan patat met gehaktbal, maar bestelde in plaats daarvan groentesoep en vertrok sneller dan ik van te voren had geplend. De bazin had me bij de groentesoep verteld dat het half 1 was dus ik had tijd zat. Op mijn gemak reed ik door westenesch en was om 3 uur terug in emmen. Mijn benen hadden me niet in de steek gelaten vandaag. Ik had misschien wel 25 kilometer gefietst. Ik had tijd om de cd-winkel te bezoeken. Ik was er toen steve harley in emmen optrad. Tussen de honderden laaggeprijsde cd's vond ikeen clint black waarop waylon jennings en eric idle op meededen. Eric idle! Dat was monty python, dat was life of brian. Het kon niet leuker op deze decemberdag. Bij de hema at ik snert met roggebrood en omdat de tijd erg in mijn voordeel was besloot ik de fiets voor nog een klein ritje te gebruiken. Ik reed naar bargeres en gooide een chocoladeletter bij anneke in de brievenbus. Op de terugweg werd ik aangehouden door een jongetje van 10 met een oversteekbord dat op rood stond. Dat was heel grappig. Ik stopte en liet hem mijn id-kaart zien. Toch gaf hij mij een boete van 100 euro. Ik wilde wel betalen, maar kon niet, omdat de regering mij in plaats van een id-baan een uitkering gaf. Ik bood hem wel een chocoladeletter aan, maar verlegen bedankte hij en zei dat dat niet hoefde. Na deze leuke ontmoeting bracht ik de fiets naar het station en at nog 2 saucijzebroodjes voordat ik weer op de bus naar groningen stapte. Ik dronk tevreden de laatste slokken coca cola cherry op de geleverde topprestatie in prachtig drente, terwijl de regen tegen het raam gutste uit de donkere hemel. Op het station van groningen werd ik door de kerstman opgewacht met warme chocolademelk. Leve de kerst!!

Kale Bas

Favoriete Albums

Picknick

moby grape 69

somewhere between heaven and earth

creedence clearwater revival

after the goldrush

viva terlingua

in real time

hometown girl

closing time

I've always been crazy

pleasure and pain

fotheringay

tigers will survive

pour down like silver

jaded virgin

moby grape

cantamos

on the border

year of the cat

sweetheart of the rodeo

gilded palace of sin

crazy eyes

desperado

spyboy

reach up and touch the sky

heart like a wheel

boz scaggs

karla bonoff

jerry jeff

hoe sterk is de eenzame fietser

restless heart

groeten uit grolloo

cordon bleu

second helping

second spring

full house

anthem for the common man

full house

early flight

it's too late to stop now

nuclear furniture

mythical kings and iguanas

viva luckenbach

the houston kid

mission of the crossroad palms

new harvest first gathering

border affair

desire

the history of fairport convention

king biscuit flower hour

this is the moody blues

it's only rock and roll

abbey road

naked child

hard rain

allman brothers at the fillmore east

american beauty

alone together

the last waltz

layla

the american in me

blow your face out

a man size job requires a man size meal

bookends

satisfied mind

freedom and rain

elemental

high hill country rain

your saving grace

bridge over troubled water

before your time

blood on the tracks

trouble in paradise

on the beach

little criminals

the black and white concert

hand of kindness

bring the family

tonight's the night

if you saw through my eyes

jackshit

grievous angel

belly up

good old boys

gp

sloppy seconds

alquin on tour

the hills of greenmore

blue balloon

pure and crooked

rise up like the sun

along the downs

1990

adem

the rubinoos

beach boys party

the captain and me

eldorado

new adventures

something heavy going down

rainbow on stage

lark rise to candleford

dreamboat annie

changing horses

harvest

the best years of our lives

slade on stage

misfits

sailin shoes

tubular bells

will the circle be unbroken

pieces of the sky

pampered menial

the cropredy concert

can we go home now

tommy

Foto: Jan Glas >> Flickr