Het Kroeg van Klaas voetbalteam 2008

28 mei 2008 - Eervol 2e in de Zomeravondcompetitie

Bombers - Kroeg van Klaas 1-5

Regen, zonneschijn en avondgloren. Elk is ons ten deel gevallen in deze editie van de zomeravondcompetitie. Met als resultaat dat we slechts konden strijden voor een 2e plaats in onze laatste wedstrijd: Kroeg van Klaas versus The Bombers. Omdat er een aantal afmeldingen waren, moesten we graaien uit onze reservevisvijver. Ik denk dat menig team echter jaloers mag zijn op de namen die wij af en toe op de bank hebben, dus geen probleem. Supersub Groenland is daar het ultieme voorbeeld van. Een sterk debuut van deze Amacitiaan eerder in het seizoen heeft ervoor gezorgd dat hij vaker is opgeroepen. En zijn goaltjes en assists heeft hij zeker meegepakt. Nou heeft hij deze wedstrijd bijvoorbeeld twee fraaie goals op zijn conto mogen schrijven. Transfer voor volgend seizoen als het aan mij ligt... Rood, de kleur van onze tegenstanders. In elk geval niet zo dreigend als het lijkt. Er misten ook wel wat fanatieke ventjes bij de Bombers dit keer. Stijf onderaan zijn ze daardoor geëindigd. Twee jaar geleden wisten ze onze Duitser nog te trakteren op een uitnodiging om na de wedstrijd in de tas van een bomber te komen kijken. Ernesto toonde wel oprechte interesse, onwetend dat hier wel eens een messcherpe verrassing, c.q. boobytrap uit zou kunnen komen.

Onze suprematie was deze wedstrijd echter een feit. Pass op pass, zonder problemen, een 5-1 overwinning als gevolg. Potjandriedubbeltjes toch die tegengoal. Uiteindelijk bleek Hugo's ferme kopgoal net wel of net niet de beslissing voor onze 2e plaats op doelsaldo. Reden genoeg in elk geval om dit seizoen af te sluiten met een paar biertjes in onze stamkroeg. Trouwens wist Kasper nog de 'revelatie van het seizoen'-prijs, de schitterende kroegvanklaaskaars, voor de klauwen van Wouter weg te graaien. Unaniem werd besloten dat je de prijs wel eigenhandig in ontvangst moest kunnen nemen. Na een lange 3e helft zochten de kroeg van klazen hun bed weer op. In het achterhoofd, dat er nog gepresteerd moest worden op het Mamiotoernooi op zondag. Stiekem een beetje nieuwsgierig hoe dat is afgelopen? T is dan nog even wachten op een verslag daarvan...

- Mark -

Mamio's samba(l)kip met synthetische garnituur

De geur van die semi-gebruikte kunstgraskicksen, alweer een jaar bescheiden zijn plaats innemende bij het andere schoeisel, overstijgt op deze zondagochtend het andere loopgerei. Enigszins onwennig toont deze koning onder het schoeisel zijn roodwit glanzende kunstofmanen, zijn vurige veters, klaar om de tegenstander in een zwoele Braziliaanse tango te doen verstikken en de bontgekleurde bijtgrage zolen die geen synthetische meter prijs willen geven. Ten ruste gelegd bij twee bananen, een fles Duits mineraalwater en scheenbeschermers, welke de symbolische voorbode lijken te zijn van een exotisch doch degelijk middagje onder trouw toezicht van mijn schildknapen.

Vervolgens op weg naar dat kleine exootje aan de Eikenlaan, in het leven geroepen als Mamio, alwaar een hereniging wacht met de groene kroegtijgers en het met rubber verspeende biljartlakentje; zijdelings omhuld met het blauwgele lappendeken. De langzaam opgestarte zachte Caraïbische klanken omgeven de velden en lijken iedereen te benevelen met het 'Pokopoko-ritme'. Het blijkt een prelude te zijn voor een niet aflatende 'Arnold-relaxedheid', waaraan slechts de eerste klanken van de arbitrale beginsymfonie een kortstondig einde kunnen maken.

Onze Mexicaanse arbiter begeleidt ons richting strijdperk 2, alwaar een équipe van onbekende origine wacht. Gehuld in een blauwgeel gelijkende standaard als Mamio's thuistricot, lijken deze vervaarlijk uitziende figuren ons zand in de ogen te willen strooien met een vermeend thuisvoordeel. Deze Servische list wordt echter al snel doorzien, waardoor onze Balkanvrienden al snel mogen ervaren wat eenieder van ons met de bal-kan. Schuivers, rollers, hakjes, binnenkantjes, buitenkantjes, onderkantjes, op-het-randjes, op-de-bandjes van de niet aflatende groene Duracell-konijnen en..voetbalmomentum die onze opponenten 'im Zeitlupe' doen geraken. Jeugdsentimenten komen boven als overmoedig puberaal elan zich meester maakt van keeper Bassie met opmerkingen richtingen medespelers als: 'Hey buurmannetje, hakkie?' Een enkele vijandige penetratie in 'onze 16' met tragische afloop kan de pret echter niet drukken, waarna onze eerste overwinning van de dag bijgeschreven kan worden in de Mamiaanse voetbalkronieken.

Baden in de zon en de aromatische verleidingen van de samba(l)kip tijdens de Mamiaanse 'mid-session interval' doen onze gedachten afdwalen naar parelwitte stranden, azuurblauwe zeeën en wuivende palmbomen; onwetend, onschuldig en onvoorbereid op het komende voetbalepistel dat geschreven leek voor een droomfinale in een jongensverhaal. Het voetbal begon ook zo frivool: sprankelend en bruisend en van grote hoogte komende als een mooi meanderend doch woest bergbeekje waarin onze tegenstander werd meegesleurd. Zo begon 'Hurricane Beute' stormachtig aan deze kraker door vijf seconden na de aftrap de bal heen te zenden richting rechterkruising. De schoonheid van dat ronde object dat doelloos leek op te stijgen en dan toch zijn doel wist te vinden; eenvoudig doch esthetisch, beweging en poëzie. De 'Don' keek en zag dat het goed was. Halverwege spartelen Klaas en zijn kroeg zelf, onze opponent dan toch weer loslatend uit die kolkende watermassa. De keiharde tussenstand op dat moment: 5-3 achter. Is een gelijkspel nog mogelijk? Zit een gelijkspel à la Nederland-Belgie (5-5) er nog in? De 5-4 lijkt zich aan te dienen, ja hij zit! Geen tijd voor tenenkrommen, billenknijpen of nagelbijten. Door inspanning naar ontlading. De tegenstander gaat leunen in 'zijn 16' en de groenen trekken langzaam het wurgkoord aan. Buigen en barsten zijn beide goede scenario's. Nog een keer de pionnen goed zetten voor de laatste aanval. Over links, centrum, rechts, terug, over de hele, de halve, langs de lijn. Hoge school schaakvoetbal, met Jan Timman als regisseur die twintig passes vooruit denkt. In de 'dying seconds' laat een der groenen dan toch zijn sloffen spreken met een strak schot, waarmee Klaas het laatste woord behoudt: 5-5. De groenen lijken van het parelwitte strand geplukt om vervolgens te zegevieren op de synthetische wei van Mamio.

De roodwitte wondersloffen blazen echter het laatste akkoord. In de laatste wedstrijd schieten ze uit hun slof en gunnen Sjakie zijn eerste goal. 8-4 is daar, is mooi, Mamamiiiioo, en betekent kwalificatie voor MoreMio volgende week. De bal en de schoen dan weer in een tot elkaar veroordeelde symbiose: de bal als uitgangspunt en de schoen als vertrekpunt.

Rudger (Sjakie)

Kroeg van Klaas - Metamorphose 5-2 

Wat is er mooier om na een 5-1 nederlaag tegen een coffeeshop revanche te kunnen nemen tegen een collega-coffeeshop. Het Kroeg van Klaas team was dan ook gebrand om tegen de Metamorphose revanche te nemen voor het debacle van de vorige wedstrijd.

Vanaf de aftrap kennen we een licht overwicht, desondanks is het de Meta dat de score weet te openen. Na een lange aanval over de rechterflank beland de bal aan de andere kant van het veld waar door onoplettendheid van ons twee man vrij staan, met deze ruimte weet de Meta wel raad: 0-1. In de jacht op de gelijkmaker wordt ons overwicht groter en groter. Uiteindelijk vindt Gelijn vanaf de rechterkant een vrijstaande Kasper in de 16. Kasper speelt nog een man uit en schiet vervolgens hard de 1-1 binnen. Hierna volgen twee afgekeurde goals. In een snelle counter van de Meta is het de spits die alleen op keeper Krijn afgaat, Krijn stopt in 1 e instantie maar na een botsing met de spits is hij niet in staat de rebound te pakken, gelukkig ziet de scheids een overtreding waarmee de 1-1 gehandhaafd blijft. Aan de andere kant is het vervolgens de op een doelpunt jagende Joel die een vrije trap fraai inkopt, de scheids fluit echter af voor iemand anders van de KvK die buitenspel staat.

Even later volgt echter alsnog de 2-1, Klaas maakt een rush op de rechterkant en legt vervolgens af op Hugo die voor een leeg goal kan binnentikken. Vlakt voor rust volgt ook nog de 3-1. Dirk verovert achterin de bal en stuurt met een strakke pass over de verdediging van de Meta Arjan weg. De man meer situatie wordt uitgespeeld waarna Gelijn alleen voor de keeper weet te scoren. Na deze enerverende eerste helft worden er in de rust de nodige wissels toegepast, waaronder de gouden greep om Wiljon in te brengen.

Direct na het fluitsignaal voor de tweede helft ontvangt Wiljon de bal, met zijn eerste balcontact wordt Joel over de rechterkant diep gestuurd. Joel legt vervolgens de bal terug op Wiljon die de bal met zijn tweede balcontact vanaf de rand 16 de kruising injaagt. Na ongeveer 30 seconden in de tweede helft dus al de 4-1. Hierna volgt een periode waarin vrij slordig gespeeld wordt en de Meta steeds meer een overwicht krijgt. Het team creëert ook de nodige kansen maar tot ons genoegen worden 3 grote kansen allen net gemist. De 4-2 kan echter niet uitblijven en uiteindelijk wordt deze via een mooi lobje over Krijn gescoord. Hierna zijn we weer wat beter bij de les en volgt nog een fraaie aanval waarbij Gelijn uiteindelijk na een lange combinatie de 5-2 scoort. Uit een corner is het vervolgens Klaas die nog op de lat kopt, en ook Joel is met een afstandsschot nog dichtbij de 6-2. Het blijft echter bij 5-2 waarmee na 2 nederlagen weer eens een zege kan worden bijgeschreven. Met nog 1 duel te gaan kan de titel echter niet meer verdedigd worden, een tweede plaats is het hoogst haalbare. AC Lenstra en De Walrus zullen in een rechtstreeks duel gaan uitmaken wie de Kroeg van Klaas opvolgt als winnaar van de Zomeremmer.

- Cian -

De jaarlijkse strijd om de Baboenbokaal, bekend in ganze stad en ommeland, vond dit jaar plaats op zondag 11 mei. Juist ja, 1 e Pinksterdag. Het was een toffe dag. Zon en genot was ons deel. En dat gecombineerd met een fraaie halve finaleplaats voor de Kroeg van Klaas.

Naderhand voorzag je het al, het wordt een schitterende dag. Het begon al goed. Slechts één man niet op komen dagen, één man die te laat is. Dat is wel eens anders geweest. Zonder enige vorm van weemoed denk ik terug aan voorgaande edities. De man met de outfits die moedwillig het beginsignaal afwacht alvorens met bedeesde glimlach de arena te betreden, een broodnodige verdediger die op het laatste moment afhaakt bij voorkeur aan een wellustige scharrel in Verweggistan, die op haar beurt eigenlijk veel liever een andere teamgenoot van ons had gewild. Maar dat weet H.. ehh hij dan weer niet. Dat soort onzin. Jaren gekenmerkt door regen- en tegenslag. Maar zoals je nu al snapt, dit jaar is alles anders.

En dus maakt het niet uit dat onze eerste tegenstander niet op komt dagen. We verwakkeren wat in de zon en raggen de bal rond. Dan de aanvang tegen De Vliegende Hollander, ook tegenstander in de Zomeravondcompetitie. Sterker nog, drie dagen hiervoor nog met 5-1 aan de broek gekregen. Tijd voor scherpte dus. We trekken vastberaden ten strijde. Ondanks een licht veldoverwicht voor De Hollander in de beginfase geven we geen kansen weg en zijn rustig aan de bal. Langzaamaan nemen we het heft over, met daarbij zeer scherpe aanvallen, veelal dwars door het midden waar De Vliegende Hollander nogal wat ruimte laat. Toch blijft de score uit -vooral ook omdat spits Hugo van gelijkheid houdt- totdat in de tweede helft Wouter vanaf links op de middenlijn een bal perfect rechtsmidden achter de verdediging legt, alwaar Gelijn opduikt en met een beheerst poepschot in de lange hoek binnenkant paal binnenschiet. De ban is gebroken. Zo lijkt met name spelmaker IJsbrand te denken. Niet veel later dan de 1 e goal soleert hij op links langs een drietal verdedigers en juist als je een voorzet verwacht puntert hij hem strak in de lange hoek, hoppa, 2-0, wat een goal!

De eerste winst is binnen. Wachtend in het mild geurende gras pakken we onze rust en kip en kousenband, de gade geslagen op al het fraais dat passeert. Zo biedt sportpark Vinkhuizen deze dag weer de prachtigste voetbalstadjers; hippies, geen verloren types ofzo, eerder zoek gewaand. Ook een Kroeg van Klaasvent als Arnold vertoont zijn kunsten, dwalend tussen terugblik en vooruitblik op betere tijden. Nul voor, dertig tegen. Zoiets zal het doelsaldo van Stichting Huis zijn geweest. Maar dat maakt allemaal niet uit.

Totdat we weer in het veld staan, want daar moet gewonnen worden. De Valreep is ons volgende doelwit, mededogen krijgt geen kans. Van de tegenstander. Binnen no time is het raak. En nog eens, en nog eens. Als aangeslagen wild worden we opgejaagd. De scheidsrechter, sja, was die er ook? Hoe dan ook. We begrijpen de boodschap. Laat ze maar begaan, niet op ingaan en rustig doorvoetballen. In voetbal zijn we beter en al gauw komen we op 1-0 (Wouter?). We gaan toch iets te rustig doorvoetballen, 1-1, maar pakken de draad weer op en komen weer voor en via onder meer 2 goals van de geblesseerd geraakte Arjan K. (en een van Hugo?) eindigt de stand op 4-1. Op naar de kwartfinales!

In de kwartfinales ontmoeten we net als vorig jaar Ole Guapa, een 25-koppig fanatiek gezelschap met tal van goede spelertjes. Een hele kluif, zo bleek vorig jaar, toen we kansloos met 0-2 de boot ingingen. Een behoudende tactiek dus maar. Twee logische gevolgen vinden hun beslag: de tegenstander krijgt weinig kansen, maar ook wij. Een voetballend matige pot, maar qua strijdlust en organisatie dikke prima. De verdediging met Erik, Herman, Arjan en Rudger/Mark staat als een huis, het middenveld schakelt goed terug en de aanval doet haar werk. Bij een fijne steekbal van Wouter op Gelijn ontstaat nog een kans op een counteroverwinning, dit zou teveel zijn. Een 0-0 stand blijft staan. Strafschoppen. 1-0, 1-1, 2-1, 2-2, 3-2, 3-3, 3-3 (IJsbrand mist, ach hij leest dit toch niet), 3-4. Wie hierop de vereiste treffer maakt weet ik niet. De tegenstander móet missen. De tegenstander, jawel, die mist, hoe fantastisch kan andermans falen zijn!! Wij scoren de volgende weer, de tegenstander in mineur, de tegenstander mist: door naar de halve finales!

Een nieuwe etappe, een nieuw obstakel. Zo dichtbij de titel maakt gebrek aan mankracht het ons wel erg moeilijk. Geen wissels meer, blessures en kramp duiken op. En dan ook nog weer De Walrus. Bij dit deel moeten we dan maar even kort stilstaan. Ondanks redelijk spel en ook de nodige kansen schieten we te kort. De nodige Frank de Boertjes lopen nog goed af, maar een degelijke tegenstander en te weinig collectieve fitheid resulteren in een 0-2 nederlaag. Desalniettemin, ach ja, de rest kun je wel invullen.

Een mooie dag wordt 's avonds beloond op het lekker aangeklede feest van de Metamorphose- winnaar van vorig jaar en daarmee organisator van het toernooi dit jaar- met de nodige (groene) versnaperingen, alsmede met onze eerste toernooibeker. Welke je met wat speurwerk wellicht kunt bewonderen in de kroeg.

Kroeg van Klaas - De Vliegende Hollander 1-5

Wij titelverdedigers staan ons mannetje. Behalve vandaag. Wat een slappe hap, de wil om te winnen lijkt verder weg dan ooit. En dan zie je hoe kansloos je bent.

De eerste minuten zijn slordig van beide kanten, vervolgens houden de ploegen de bal rustig in bezit. Totdat een hoekschop van de tegenpartij roet in het eten gooit. Verloren kopduel, over man-bij-de-eerste-paal heen. Onze vierde tegentreffer uit een dood spelmoment dit seizoen alweer, iets om aan te werken! Geheel onaangedaan spelen we door, zij het dat de rode tegenstander nu bloed ruikt en wij de loomheid van een lekkere, zonnige voorjaarsdag in ons spel toelaten. Ons spel in balbezit is niet dramatisch, het verdedigen en met name omschakelen naar die verdediging wel.

De aanval met Hugo en Arjan stokt in een overdosis aan flegmatiek en tekort aan resoluutheid, het middenveld met Erik, Gelijn, Remko en Jan speelt zeer slap en schakelt niet goed terug, de verdediging met Cian, Kasper, Dirk en Mark verliest duels en wordt gemakkelijk uitgespeeld, terwijl Krijn ook nog eens een ongelukkige pot keept. Tja, al met al -een positieve uitzondering als Kasper daargelaten, vergeef me de rest die wel een tevreden gevoel had- wordt het dan lastig. Gênant was de tweede of derde goal (de goals volgden elkaar zo snel op, ik kan het niet meer uit elkaar houden). De tegenstander ontfutselt Remko -drie man uitspelen op een vierkante meter is niet niks, apathisch stil blijven staan bij balverlies al helemaal niet- de bal, kan het hele middenveld vrij oversteken, dendert hard over onze rechterflank heen en jast de bal zonder mededogen tegen te touwen. Ruststand: 0-3.

De rust, waarin we zelfs te beroerd zijn om thee te halen van de kantine, geeft ons iets als moed. In een 3-4-3 opstelling spelen we verder, met de jonge hond IJsland in de plaats van de geblesseerd geraakte Remko en Rudger voor Jan. Hoewel we rommelig spelen, vinden we ruimte en creëren we kansen. De tegenstander wordt arrogant en we verdienen een kleine aansluitingstreffer. Deze volgt nadat een corner van Gelijn rechtstreeks binnenwaait. Hoop verschijnt als de zon in de morgen, maar zakt als in de avond razendsnel weer weg. Een snelle tegenaanval over onze linkerflank eindigt bij een vrij staande man die hem bij de tweede paal binnenvolleert, overigens een schitterende aanval.

Hoewel we ons niet gek laten maken door de arrogante -met name de keeper scheen het allemaal wel erg grappig te vinden- tegenpartij, mag de bal er gewoonweg niet in. Net als vorige week staat ons vizier niet op scherp. Hugo, Dirk, Gelijn, Arjan, IJsland, Erik, Rudger; naast, over, aangeraakt, paal, geblokt, te zacht, keeper. En na een volgende counter valt de eindstand op 1-5. Gauw vergeten, nog sneller aan het bier. Ongelukkig genoeg hebben we de Hoewel we ons niet gek laten maken door de arrogante -met name de keeper scheen het allemaal wel erg grappig te vinden- tegenpartij, mag de bal er gewoonweg niet in. Net als vorige week staat ons vizier niet op scherp. Hugo, Dirk, Gelijn, Arjan, IJsland, Erik, Rudger; naast, over, aangeraakt, paal, geblokt, te zacht, keeper. En na een volgende counter valt de eindstand op 1-5. Gauw vergeten, nog sneller aan het bier. Ongelukkig genoeg hebben we de foto's nog. (binnenkort online)

Kroeg van Klaas - De Walrus 1-2

Je schiet niet voor het eerst op doel. Ook niet eens hoog over of naast. Het euforische gevoel dat een doelpunt met zich meebrengt maakt zich van je meester. Maar helaas, wéér geen doelpunt. Doelman, spelers, paal; alles zit in de weg. Als een bus waar je geduldig al dan niet ongeduldig op zit te wachten die niet langskomt. Ik wil dan ook graag een nieuwe term voor verdedigen op één lijn introduceren in het voetbal, namelijk doellijnverdediging. Een hele taaie ditmaal, die ons tot een 1-2 nederlaag bracht.

Maandagavond 28 april, 19.30u, onze wedstrijd tegen mede titelfavoriet De Walrus vangt aan. In onze vertrouwde 4-4-2 opstelling nemen we direct het heft in handen. Vol gas trekken we ten strijde, de 1-0 lijkt een kwestie van tijd. Na 20 minuten valt deze dan ook, zij het aan de verkeerde kant. Een lage vrije trap vanaf de zijkant wordt verkeerd getaxeerd en bij de tweede paal binnengeschoten. Maakt niet uit, we gaan vrolijk door.

Wel lastiger nu, met een muurdichte handbalverdediging voor onze neus. Bekend als wij zijn met het recept -de zijkanten gebruiken- vinden we deze veelvuldig, maar hier loopt het spel steevast spaak. Met 70% balbezit en vermoeid rakende tegenstanders komt onze kans vanzelf. Maar blijkbaar toch ook één voor de taaie rakkers van De Walrus. Bij rust staat het 0-2.

Tactische wisselingen, Cian op links, Jan op rechts. Terwijl de eerste muggenplaag ons veld tot slachtveld maakt willen wij dit ook graag doen. We dringen aan maar komen niet heel dichtbij. Dan is daar het verlossende fluitsignaal. Na een van de vele voorzetten van Cian is het Wiljon die in de rug geduwd wordt, penalty. Remko schiet beheerst binnen. Eerst rechts, en nadat de scheidsrechter ook daadwerkelijk gefloten heeft links. Met nog een halve helft te gaan lijken de mannen van De Walrus rijp voor de slacht.

Het enige keelgeluid wat 20 minuten lang wordt gehoord is iets als "scheids, scheids, het is nu toch wel tijd!". Voorzetten komen van alle kanten, hoog en laag, alle rebounds worden gewonnen. Onze helft wordt slechts bezet door keeper Gert-Jan. Weinig spelers die niet op doel schieten, een ware schiettent, maar DIE BAL MAG ER NIET IN!!! En hoewel de scheidsrechter ons van dienst is door de wedstrijd behoorlijk te rekken, mag het niet zo zijn.

Teleurgesteld taaien we af, maar niet voordat we ballonnen hebben mogen kapot gooien om onze poule voor het pinkstertoernooi van 11 mei (komt dat zien, komt dat zien!) vast te stellen. Het enige wat ons verder ten deel valt zijn de nodige biertjes in een gezellig bruin café ergens aan de Oosterweg.

Kroeg van Klaas - AC Lenstra 4 - 3

Daar waar de zon geel is en de velden groen staan wij weer paraat, dravende sierpaarden van het Kroeg van Klaas voetbalteam. U raadt het al, de zomeravondcompetitie is weer los, waarin dappere kroegtijgers vol bruisende adrenaline spelen om de felbegeerde Emmer. De Emmer die op dit moment overigens in ons bezit is, ze valt te bezichtigen rechts boven de bar, lichtelijk weggemanoeuvreerd tussen de nostalgische prullaria die de Kroeg rijk is.

De eerste wedstrijd van het seizoen, ons derde inmiddels, spelen we tegen het groengeelrode AC Lenstra. Het afgelopen seizoen verloren, een lastig team. Wij -tafeltennissers, zaalvoetballers, beachvoetballers, klootschieters, schaatsers en toch ook voetballers- trekken ons eigen plan; op deze mooiste avond van het jaar tot dusver is er maar een credo: aanvallen! Dit doen we graag, net als drukzetten op de verdediging van de tegenstander. Na een eerste kwartier waarin we even moeten zoeken naar de prille vorm en onze matige conditie graag naïef verbrassen, is het Hugo die bij het jagen de bal verovert en meegeeft aan Remko die alleen op de keeper afkan en koelbloedig voor de 1-0 zorgt. Meteen een uniek moment in de geschiedenis van ons kroegteam, namelijk voor het eerst dat we niet met een eigen doelpunt aan de competitie beginnen, hulde.

Hoewel tal van toppers sinds de vorige zomeravondcompetitie geen grotere bal dan een pingpongbal hebben geraakt en de rest de dagen ervoor benen en buik vol hebben laten lopen in de voetbal scene is het eerste half uur voor ons. Ons tempo ligt hoger, de tegenstander komt niet aan voetballen toe. Onze tweede goal volgt rap uit een schitterende aanval van links naar rechts, terug naar het midden, naar voren, een een-tweetje rond de zestien en Wouter schenkt Remko de bal voor zijn tweede treffer. Gewoonweg prachtig!

Het restant van de eerste helft blijkt de tactiek om ver naar voren te spelen ook nadelen heeft, bijvoorbeeld dat middenvelders van de tegenstander makkelijker kunnen doorstomen. Een van die momenten van diepgang van de Abe-idolaten is het onze vedette in de verdediging, Joël, die het duel wint. Maar niet tot de zin van de scheidsrechter. Strafschop -> met 2-1 de rust in. Na rijp beraad wordt er druk gewisseld. Na de eerdere applauswissel van Hugo (Arjan K. treedt binnen de lijnen), verlaten Rudger, Dirk en Erik het veld voor Arjan D., Kasper en Wiljon. De tegenstander brengt ook vers bloed, dit keer van onze leeftijd, nu moeten ook wij achter onze mannetjes aanhollen.

We hebben het moeilijk de tweede helft. Wanneer we weer eens massaal naar voren zijn gerukt, worden kopduels bij ons achterin door Lenstranen gewonnen, wat leidt tot de fraai ingeschoten 2-2. De tegenstander is sterker, we dralen teveel met de bal. Maar dan komt onze kampioensaard bovendrijven. Een snelle opbouw belandt via Kasper bij Gelijn die hem diepspeelt op Remko, die dus, zoals het onze verdedigende middenvelder betaamt ;-), helemaal voorin zich vrijloopt en richting zijn derde van de avond accelereert: 3- 2. AC Lenstra lijkt gebroken, we houden goed stand en over rechts komt de beslissing aangestormd. De bal diep op rechts is van onze turbo Klaas, Arjan K. legt strak terug, Gelijn speelt Wouter vrij, en tja, die Wouter is een coole kikker hè. De buit is binnen. Een doeltreffende vrije bal, links laag langs de viermansmuur gekruld, doelman Krijn verbouwereerd achterlatend, kan geen roet in het eten gooien.

Een leuke eerste pot is gewonnen. De diehard Kroeg van Klasers nodig ik van harte uit om eens te komen kijken. Sportpark de Hoogte; de koffie staat warm, het bier koud. En natuurlijk kunnen we eens kijken of we wat samen kunnen ballen een potje, in elk geval spelen we elke zondagmiddag om 16u op het grote grasveld naast De Papiermolen en zijn jullie hiervoor van harte uitgenodigd (voor info, mail rudger_lammerts@hotmail.com )!

Nieuwe ronde, nieuwe kransen. Afgezien van de individuele gevallen(en), hebben gerenomeerde collectieven als Freaks (dis)United en Vera (veni, vidi, foetsie) zich ook naar de Land of Limbo begeven. Waar ooit de zomeremmer competitie 12 teams telde, maar dat was in de dagen voordat de term "fit na de wedstrijd" nog niet "Fitna - De Wedstrijd" betekende, is zij nu tot 6 taaie maar liefhebbende deelnemers uitgedund. Affijn, laten we hopen dat een Nederlandse succes bij het EK de groene weiden weer met de blos van de Hollandse jeugd zal doen vullen en dat we volgend jaar weer met 8 teams los kunnen gaan. In ieder geval, deze zomer zal getuigen van een clash van de superhelden/survivors over 5 volgepakte speelronden. Zoals altijd, zal dit voor de niet-alzheimer patienten onder ons onvergetelijke momenten opleveren.

N.B. De wedstrijden moeten echt OP TIJD BEGINNEN vanwege het licht (geen). Laat de kleedkamers en velden netjes achter svp, we zijn bij VVK te gast. Heren Scheidsen, vult u aub na de wedstrijd de uitslagen in op het bord in de kantine. De prijsuitreiking vindt plaats op donderdag 29 mei . Mensen die een prijs ter beschikking willen stellen zijn van harte welkom om dit te doen - het verhoogt de algemene leringhe ende vermaeck. Neem dan contact op met de organisatie.

De zomeravondcompetitie 2007 is van start gegaan en het Kroeg van Klaas Voetbalteam is wederom van de partij.

Na een veelbelovende start werd in 2006 helaas de tweede ronde van het Pinkstertoernooi niet gehaald, maar met wat meer steun van onze K-Side hadden we zeker verder kunnen komen. De doorzichtige smoezen van onze latente supporters (stoplicht bleef alsmaar rood, een kater, de brug was op, last van slokdarmblessure en dergelijke) worden dit jaar dan ook niet getolereerd!

Update: ondanks dat werden onze jongens toch wel mooi even winnaar van de zomeravondcompetitie 2007!! Helaas geen kopij van deze historische gebeurtenis, maar dat gaat dit jaar heeel anders, is ons toegezegd.

Onze nestor Auke Huitema

Geen uitgebreide foto's ditmaal, maar een wazige foto van de eindstand van de zomeravondcompetitie. We zijn uiteindelijk derde geworden van de acht teams: een zeer verdienstelijk debuut. De laaste twee wedstrijden waren onze beste. We wonnen met 6-2 van AC Lenstra, met een hattrick van Remco en de laaste wedstrijd met 3-1 van de Bombers.
Zondag spelen we het Pinkstertoernooi op sportpark Vinkhuizen (bij Gruno). Aanvang van de eerste wedstrijd: 9.20 uur. Het belooft een leuke en gezellige dag te worden en misschien kunnen we nog hier en daar voor een stuntje zorgen.

De prestaties, deel 2

De resultaten van het Kroeg van Klaas voetbalteam zien er op het eerste oog wat minder uit dan de flitsende start van deze voetbalploeg.

Donderdag 18 mei: kroeg van klaas – freaks united = 1-5
Maandag 22 mei: kroeg van klaas – vera = 1-1

Toch verdienen deze prestaties wel zeker enige waardering.

De toelichting:
Tegen het team van de “Freaks” kwam ons team er niet aan te pas. Sterke aanvallers van deze nog ongeslagen tegenstander ontregelden het verdedigingspel van de Kroeg van Klaas. Onze deels onervaren verdedigers lieten zich af en toe in de luren leggen door hun aanvallers. Dit is echter puur een ervaringszaak. Voor onze verdediging is dit een goede en noodzakelijke leerschool, zodat ze de volgende keer gewapend zijn tegen dit soort frivoliteiten en draaibewegingen.
Het knappe van deze wedstrijd was overigens dat we geen enkele kans kregen, maar toch via Arjen een doelpunt scoorden. Van Gaal zou trots zijn geweest op dit hoge rendement van het benutten van (geen) kansen.

Tegen Vera, een van de meest ervaren teams was het een zeer gelijk opgaande strijd. Vera was voetballend en tactisch beter. De Kroeg van Klaas compenseerde dit met jeugdig enthousiasme en loopvermogen. De Duisters hebben voor dit laatste een prachtig woord: Laufpensum. Aangezien de conditie bij Vera pas na rust begon te tellen waren zij wat sterker in de eerste helft en waren wij wat sterker in de tweede. Logischer wijs was het dan ook bij rust 1-0 voor Vera en wonnen wij de tweede helft met 1-0, zodat de eindstand 1-1 werd.

Opmerkelijk:
Vooraf gaf de coach/fotograaf Gert Jan een tip aan de speler/manager Gelijn: bij vrije trappen moest hij zijn aanloop nog wat schuiner inzetten. Na enkele keren oefenen voorafgaand aan de wedstrijd mocht Gelijn in de tweede helft op 20 meter van het doel een vrij trap nemen. U raadt het al: strak in de kruising.
Moraal van het verhaal: blijven oefenen!

Uitslagen tot nu toe van het Kroeg van Klaas team:

27 april: kroeg van klaas – walrus = 2-4
4 mei: kroeg van klaas – vliegende hollander = 3-2
8 mei: metamorphose – kroeg van klaas = 1-4

Kortom een fantastisch start voor het nieuwste en best geklede team van de zomeravondvoetbalcompetitie. In totaal doen er 8 teams mee aan deze competitie, die als warmdraaier geldt voor het beroemde Pinkstertoernooi.
Met 3 gespeeld en 2 gewonnen en alleen verloren van de nummer 2 van vorig jaar, de Walrus, doet het team van aanvoerder Gelijn Werner het uitstekend. Met een mix van een aantal voetballende tafeltennissers (club GTTC, ook dikwijls te zien in de Kroeg van Klaas) en een aantal zaalvoetballers (wanneer gaan zij tafeltennissen? Zij zijn al gewend aan het binnenspelen!) is dit team de revelatie van het zomeravondvoetbalseizoen.

Nog op het programma:
Do 18 mei, 18.00 uur: kroeg van klaas – freaks united.
Ma 22 me, 18.00 uuri: kroeg van klaas – vera.
Do 1 juni, 19.30 uur: kroeg van klaas – bombers

Gespeeld wordt op de velden van VVK aan de Korreweg / Bedumerweg. Er vindt nog een inhaalwedstrijd plaats tegen AC Lenstra, de kampioen van vorig jaar. Wanneer deze plaatsvindt is nog niet bekend.

Zoals jullie wel zien, zijn de speeltijden ook voor de meest notoire doorzakkers prima te behappen. Ook al heb je een kegel van hier tot aan Tokio, jullie aanmoedigingen worden natuurlijk zeer op prijs gesteld.